niby kiedyś a jakby to wczoraj
gdzieś z lat temu trzydzieści
na skraju życia pod Gdańskiem
zakwitł cudowny kwiat namiętności
spojrzeniem oczu uniosła go Jadwiga
biciem serca podtrzymał Stanisław
trwa i żyje niezmiennie od dawna
pośród trudów i radości do życia

miłość - to nie jeden skurcz serca
choć tak właśnie się ona zaczyna
to miliardy równych uderzeń
dotyk ręki, uśmiech, pocałunek
wznoszone toasty o zmierzchu
do modlitwy ręce w kościele
wszystko co Was łączy od dawna
w dniach zaklęte codziennych

przyjmijcie najszczersze życzenia
zdrowia, szczęścia wszelkiej pomyślności
kolejnych jubileuszy spędzanych
z agape pośród was żyjącą

kwiecień 2011