Ziemio piękna!, która rodzisz i dajesz schronienie,
ty, która koisz tęsknoty serc ludzkich,
która stroisz boskie dzieło stworzenia -
chowasz w sobie człowieka wielkie zniewolenie,
żywy krzyk, rozdzieranych dusz…
że.. wydawałoby się, iż nie ma większej klątwy już …
Aż raptem, ty ziemio! darniną zrośnięta,
grozą własną w szumie lasu strwożona,
ty, ludzkim bólem w ciszy smutku ściśnięta,
dziś ponownie, polską krwią zostałaś zbroczona!!!
W swej zadumie, chłoniesz krzywdę z ostrych szpon szatana,
choć cię dławi krzyk pomsty, honoru i skruchy,
by już może więcej nie sączyła rana,
by prawdę wyjawić, dodajesz otuchy.
I niechże nasz naród wejrzy w swą historię,
i niechże przypomni bohaterskie czyny,
i niechże uwierzy w waleczności glorię,
i że tej tragedii, ważne są przyczyny.
Niechże będzie twierdzą godności i prawa,
niech się broni dzielnie przed diabelską zmową,
niech go Bóg wspomaga, gdy przyjdzie obawa,
niech na prawdzie stawia naszą Polskę nową!
(połączona z Krajem w smutku po katastrofie lotniczej w Smoleńsku w dniu 10 kwietnia 2010)
Alicja Jęczmień - Kalifornia -2 maja 2010